Space Academy · Inhoud · Hoofdstuk 2 · English version
Hoofdstuk 2: Banen: LEO, MEO, GEO, HEO en verder
Hoe een baan werkt, welke banen er zijn en waarvoor ze dienen, en de afweging tussen dekking, revisit, vertraging en scherpte die elke satelliet- of constellatieontwerper moet maken. Met een interactieve baanwidget.
Open hoofdstuk 2 in de academy
2.1Hoe een baan werkt
Een satelliet valt voortdurend naar de aarde — maar beweegt zo snel opzij dat hij haar steeds mist.
Lees §2.1 →2.2LEO — lage baan
Van ± 160 tot 2.000 km: dichtbij, scherp en snel — maar steeds maar even boven je hoofd.
Lees §2.2 →2.3MEO — middelhoge baan
Tussen 2.000 en 35.786 km: het domein van de navigatiesatellieten.
Lees §2.3 →2.4GEO — geostationaire baan
Op 35.786 km boven de evenaar draait een satelliet even snel mee als de aarde: hij lijkt stil te hangen.
Lees §2.4 →2.5HEO — Molniya en Tundra
Een langgerekte baan die lang boven het noordelijk halfrond blijft hangen — daar waar GEO tekortschiet.
Lees §2.5 →2.6Zonsynchroon en polair
Elke dag op hetzelfde tijdstip boven hetzelfde punt — ideaal om beelden te vergelijken.
Lees §2.6 →2.7Overige banen
Transferbanen, kerkhofbanen en de ruimte voorbij GEO.
Lees §2.7 →2.8Afwegingen en constellaties
Geen baan is overal goed in: elke keuze ruilt dekking, revisit, vertraging en scherpte tegen elkaar.
Lees §2.8 →